ตอนที่ 255 ท่านพ่อดูเร็ว ผู้ชายใส่กระโปรง น่าอาย น่าอาย น่าอาย

ในห้องหลอมอาวุธของพันธมิตร

ในห้องใต้ดินกว้างใหญ่ ผนังหินและพื้นถูกแกะสลักอักขระค่ายกล เส้นค่ายกลคดเคี้ยวเปล่งประกายสีน้ำเงินเร้นลับ เหมือนเกิดจากหิ่งห้อยนับไม่ถ้วน

กลางห้องมีช่องทะลุถึงใจโลก ปากช่องกว้างเท่าปากถ้วย เปลวเพลิงสีน้ำเงินเย็นจัดลุกโชนขึ้นจากช่อง

เปลวเพลิงลุกไม่แรง หากไม่เพ่งมองยังคิดว่าเป็นน้ำแข็งดำที่แข็งตัว ห้องทั้งห้องอุณหภูมิต่ำมาก ไม่มีความร้อนจากไฟเลย

ถวนจื่อเห็นเปลวไฟแบบนี้เป็นครั้งแรก อยากรู้อยากเห็นจึงยื่นมือไปแตะ

หมิงอีตาไวมือเร็วคว้ามือเธอไว้ แล้วอุ้มกลับเข้าอ้อม

ถวนจื่อมองท่านพ่อ ไม่ส่งเสียงเอะอะ เชิญหูเล็ก ๆ ฟังผู้ใหญ่คุยกัน

ข่งลิ่งส่านเหริน: “สหายเต๋า คุณเห็นอัคคีกรรมเก้าอเวจีนี้พอใช้ไหม? ถ้าไม่พอ ข้าผู้เฒ่าจะให้คนเร่งให้แรงขึ้นอีก”

หมิงอีพยักหน้า: “พอแล้ว”

ได้ยินเช่นนั้น ข่งลิ่งส่านเหรินกลั้นความตื่นเต้นเล็ก ๆ ไว้: “สหายเต๋าหมิง เมื่อวานที่ตลาดนัดของเก่า คุณหลอมสร้างร่มดอกทับทิมหนึ่งคัน วันนี้คิดจะหลอมสร้างสมบัติเวทแบบไหน?”