ตอนที่ 254 เจ้าก้อนแป้งน้อยตบะพุ่งพรวด สุดยอด!

ข่งลิ่งส่านเหรินเต็มไปด้วยความหงุดหงิดที่ระบายไม่ออก เงาที่ทอดลงมาจากเหนือหัว เขานึกว่ามหาปรมาจารย์หลอมอาวุธมาแล้ว ถึงกับดีใจขึ้นมานิดหนึ่ง

แต่พอเงยหน้าขึ้น กลับเจอใบหน้าที่มองแวบเดียวก็รู้สึกอับโชค

ข่งลิ่งส่านเหรินจำอีกฝ่ายได้แน่ ๆ แต่ตอนนี้เขากำลังโมโห จึงกระตุกมุมปาก ทำสีหน้าเยาะหยันประชดประชัน

ทว่าเซวียนอูเป็นประมุขสำนักมานาน ไปที่ไหนในเก้ามณฑลเบื้องบนก็มีคนยกยอประจบ เลยไม่รู้จักการอ่านสีหน้าคนไปนานแล้ว

เขาเอ่ยปากทันทีว่า “ผู้อาวุโสข่ง ขอถามหน่อยว่าท่านวิญญาณ…”

ถูกภูเขาไฟเล่นงานขนาดนี้ ข่งลิ่งให้สีหน้าดีไม่ได้

เขาลุกพรวดขึ้น สะบัดแขนเสื้ออย่างเดือดดาล แค่นเสียงหึแล้วหันหลังเดินจากไป

อับโชคจริง ๆ!

วันนี้ไม่เพียงรอไม่เจอมหาปรมาจารย์หลอมอาวุธ ยังเจอผู้บำเพ็ญกระบี่จน ๆ หน้าตาเหมือนคนตายอีก

ข่งลิ่งส่านเหรินไพล่หลัง ถ่มน้ำลายลงข้างทาง แล้วใช้วิชาย่นปฐพี หายวับไปจากตลาดนัดของเก่าอย่างรวดเร็ว