ตอนที่ 251 การพบกันครั้งแรกของเสี่ยวเหมิงเหมิงกับเสียนเยว่! (แก้ไข)

“แค่ก ๆ” ลำคอระคาย หมิงอีไอสองครั้ง

กลิ่นเลือดคาวเหล็กขึ้นมาที่ลำคอ หมิงอีรีบมองถวนจื่อแวบหนึ่ง กดกลิ่นเลือดนั้นลงอย่างไม่แสดงสีหน้า

การทำลายแกนทองตัวเอง สุดท้ายก็ยังทำให้รากฐานบาดเจ็บ เพียงหลอมสร้างร่มดอกทับทิมเล็กที่ซ่อนกลิ่นอายได้ ก็ยังลำบากขนาดนี้

หมิงอีตรวจดูภายใน พบว่าตันเถียนแตกร้าวเป็นซากปรักหักพัง แตกกระจายยับเยิน ราวกับโถกระเบื้องที่ตกแตกแล้วถูกนำมากาวติดกันอย่างฝืน ๆ ทุกแห่งล้วนมีรอยร้าวและเศษที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ในนั้นมีแสงเทพห้าสีสายหนึ่งแผ่ขยายหล่อเลี้ยงอย่างช้า ๆ ราวปรอท

แต่เวลายังน้อยนัก การฟื้นฟูของแสงเทพจึงช้าเกินไป

หมิงอีรู้ดี ตามค่าประสบการณ์ที่ผ่านมา เขาควรเลือกสถานที่เงียบสงบ ปิดด่านร้อยปีฟื้นฟูตันเถียนให้หายดีแล้วค่อยออกมา

แต่เมื่อหมิงอีมองเจ้าก้อนแป้งน้อยที่เต็มหน้าไปด้วยความประหลาดใจ เขากลับไม่คิดเรื่องปิดด่านเลยแม้แต่น้อย

เด็กดียังเล็ก เป็นช่วงที่ต้องการให้เขาดูแล ถ้ารอเป็นร้อยปีไม่ได้เห็นเด็กดี เขากลัวว่าตัวเองจะทนไม่ไหวก่อน

“ชอบไหม?” หมิงอีสะบัดร่มดอกทับทิมเล็กในมือเบา ๆ ร่มดอกทับทิมเล็กกะทัดรัดประณีตนั้นก็ลอยขึ้นกลางอากาศในทันที