ตอนที่ 250 เสี่ยวเหมิงเหมิงถึงกับไม่เป็นที่ยอมรับของมรรคาสวรรค์? (แก้ไข)

ในมิติระบบ ใบไม้ใหญ่ที่เดิมลอยอยู่กลางอากาศเริ่มหมุนติ้ว ๆ

กระต่ายขนฟูยังไม่ทันตั้งตัว ก็เห็นใบไม้ใหญ่พุ่งเสียงฟิ้ว กระชากแหวนหยกมรกตกระเด็นออกไปอย่างแรง

แหวนหยกมรกตเพิ่งสัมผัสปราณวิญญาณ ราววาฬยักษ์ดูดน้ำ ไม่เพียงดูดซับปราณวิญญาณจนหมดเกลี้ยง ยังวิ่งไปหมอบอยู่ในตันเถียนของถวนจื่ออย่างหน้าตาเฉย ไม่ออกมาเสียที

ถวนจื่องุนงง เธอก้มมองตำแหน่งตันเถียน ผ่านไปนานมากถึงเอ่ยว่า “โอ๊ย ปราณวิญญาณของเหมิงเหมิงถูกกินไปแล้ว”

หมิงอีสีหน้าตั้งมั่น จิตตระหนักรู้รีบครอบคลุมร่างถวนจื่อ ตรวจสอบเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

ห้วงสมุทรแห่งปัญญาไม่มีปัญหา อวัยวะภายในช่องอกไม่มีปัญหา ตันเถียนล่าง…

หมิงอีตะลึง ตันเถียนล่างเดิมควรเป็นที่เก็บปราณวิญญาณ ตอนนี้ไม่เพียงไม่มีปราณวิญญาณแม้แต่น้อย เมื่อจิตตระหนักรู้หยั่งเข้าไป กลับพบตำหนักวิญญาณที่เต็มไปด้วยปราณวิญญาณ

ภายในตำหนักวิญญาณเขียวชอุ่มเต็มไปด้วยพลังชีวิต อีกทั้งยังมีตาน้ำพุวิญญาณพวยพุ่งน้ำทิพย์ใสกระจ่างไม่ขาดสาย

น้ำทิพย์นั้นเริ่มคดเคี้ยวเป็นลำธาร ต่อมารวมเป็นแม่น้ำลำธาร แล้วก่อตัวเป็นผืนมหาสมุทรลึกหยั่งไม่ถึง

เพราะในโลกใบเล็กในตำหนักวิญญาณทั้งหมดไม่มีดวงตะวันและแสงดาว ตรงที่ควรเป็นนภากลับมืดสนิท