ตอนที่ 243 คนเลวตัวเหม็น เสี่ยวเฮยตีก้นเขาให้ร้องไห้เลย!

“พรืด” เสียงเบา ๆ ดังขึ้น

ทุกคนชะงักพร้อมกัน ทั้งหมดยังไม่ทันตั้งตัว

“ซู้ด ๆ ๆ” เสียงสูดและสูดลมหายใจเย็นอีกระลอก

เสียงนั้นไม่ใช่อื่นใด มาจากในรถม้าขององค์หญิงน้อยองค์ชาย

ทุกคนหันไปมองรถม้าคันหรูโดยไม่รู้ตัว

สีหน้าของนางกำนัลหงเปียนไม่เปลี่ยน เพียงนิ้วโป้งที่กำแส้ยาวไว้ด้านหลังเอื้อมไปขยี้ปลายนิ้วชี้อย่างไม่รู้ตัว

ผ้าม่านรถม้าขยับ ศีรษะเล็ก ๆ ขนฟูโผล่ออกมา

“เสี่ยวเฮยเฮยจ๋า” เสียงเด็กน้อยนุ่มละมุนปนเสียงสูดลม “เหมิงเหมิง เหมิงเหมิง เผ็ดมาก ๆ ฮือ ๆ ๆ…”

ศีรษะเล็ก ๆ เงยขึ้น ดวงตาโตที่คลอด้วยน้ำตา เปียกชุ่มเป็นประกาย ปลายจมูกเล็กแดง ๆ ริมฝีปากทั้งสองข้างก็แดงเถือกเพราะความเผ็ด

เธอสูดลมพร้อมสูดจมูกน้อยไปด้วย ดูท่าจะร้องไห้เพราะเผ็ดแล้ว