ตอนที่ 238 เจิ้นยกดาบไม่ไหว หรือเจิ้นฟันหัวไม่ไหวกันแน่?

เช้าวันถัดมา เจ้าก้อนแป้งน้อยถูกท่านพ่อขุดออกมาจากผ้าห่มอุ่น ๆ

สือเจียนว่าราชการยามเช้าเร็วเกินไป เจ้าก้อนแป้งน้อยตื่นไม่ไหว กลิ้งไปกลิ้งมาบนพระแท่นบรรทมมังกร พร่ำเพ้องัวเงียไม่ยอมลุก

ฮ่องเต้อดทนมาก ปลอบเธอด้วยเสียงเบา ๆ แล้วทำให้คนนำนมวัวอัลมอนด์อุ่น ๆ มา ป้อนลงไปครึ่งถ้วยเล็ก ๆ เจ้าก้อนแป้งน้อยก็ตื่นเต็มที่

เธอถือชามหยกขึ้นมา อึก ๆ ๆ ดื่มนมวัวอัลมอนด์จนหมด เลียปากแล้วพูดเสียงอ้อนว่า “ท่านพ่อไปว่าราชการเหนื่อยจริง ๆ ฟ้ายังไม่สว่างเลย”

พูดพลางใช้มือทั้งสองและเท้าทั้งสองเกาะเกี่ยวตัวท่านพ่อ ราวกับตุ๊กตาเจ้าก้อนนมน้อยห้อยติดตัว

ฉลองพระองค์มังกรที่เพิ่งสวมเสร็จใหม่ ๆ ยับย่นในชั่วพริบตา นางกำนัลตกใจกลัวจนไม่รู้จะทำอย่างไร

ฮ่องเต้โบกมือ ลูกปัดม่านของมงกุฎเก้ามังกรกระทบกันเกิดเสียงไพเราะมาก

เขาคว้าเธอขึ้นมาทีเดียว รับชุดกระโปรงสวยงามสีชมพูลายเถาวัลย์พันดอกบัว ชายกระโปรงประดับไข่มุกทะเลใต้มาช่วยถวนจื่อสวม

ฮ่องเต้: “ท่านพ่อไม่เหนื่อย ก่อนหน้านี้ไม่มีเด็กดีคอยดูแล ท่านพ่อไม่ดีเลย อยากไปก็ไป ไม่อยากไปก็ไม่ไป”

ยังไงก็ไม่มีใครกล่าว่าเขา ใครกล่าว่าก็ถูกเขาตัดศีรษะไปหมดแล้ว