เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ในห้องกักกัน แสงขาวแสบตาสาดลงมาจากเบื้องบนราวกับปรอท
ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศพัดลงมาเป็นระลอก ๆ ทำให้อุณหภูมิในห้องต่ำมาก
จี้เจินที่ถูกควบคุมตัวในคดีอาญาหลายวันดูซูบโทรมมาก ผมยุ่งเหยิง ใต้ตาคล้ำ และมุมปากยังมีร่องรอยลิปสติกหลงเหลือ
เธอสูดจมูก ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่พัดไม่หยุดทำให้เธอเวียนหัวตื้อ ๆ จมูกยังคัดแน่นมาก
แต่เธอพยายามยืดหลังตรงสุดกำลัง พยายามทำให้ตัวเองดูดีมีศักดิ์ศรีขึ้นบ้าง
อย่างน้อยก็ขอรักษาศักดิ์ศรีสุดท้ายไว้ต่อหน้าเจียงหวย
ทว่าเจียงหวยที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอไม่มีสีหน้าอะไร แม้แต่สายตาก็เย็นชาหนาวเหน็บ ราวกับน้ำค้างแข็งปลายฤดูใบไม้ร่วงย่างเข้าหน้าหนาว
“แตะ แตะ แตะ” ปลายนิ้วของเจียงหวยเคาะขอบโต๊ะเป็นจังหวะบ้างไม่เป็นจังหวะบ้าง เขามองนาฬิกาที่ข้อมือ คำนวณสือเจียน