ตอนที่ 220 กลุ้มใจจะตาย โตต่อสิ เจ้าตัวน้อย!

เจ้าเจ้าก้อนแป้งน้อยยังคงซึมเซา ไม่ค่อยมีจิตวิญญาณเท่าไร

เธอนอนมู่มู่ซุกอยู่ในอ้อมอกเจียงหวย ไม่อยากพูดอะไรเลย แค่แสดงออกว่าเกาะติดเขามากกว่าปกติ

เจียงหวยเจ็บใจจนแทบทนไม่ไหว กอดเธอแล้วโยกตัวเบา ๆ “เป่าเป่านอนอีกสักหน่อยไหม พ่อกล่อมเอง”

ถวนจื่อส่ายหัว เหมิงเหมิงไม่อยากนอน

เธอกำมือใหญ่ของพ่อไว้ เกี่ยวนิ้วมือหนึ่งของเขาเล่น

กระต่ายขนฟูถือโอกาสชดใช้ความผิด ถือกริชสีดำเข้ามาเสนอหน้าอย่างกระตือรือร้น พร้อมชิปที่เสียบอยู่ที่ปลายกริช

เจียงหวยมองแวบหนึ่ง ปัดมือเก็บกริชกลับ “เก็บกวาดให้เรียบร้อย”

เขาดูเหมือนสั่งคำสั่งแบบนี้เป็นปกติ ไม่แปลกใจกับชิปนั้นเลยสักนิด ราวกับไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็น