กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ครืน!
ไอสังหารอันมหึมาและคมกริบประดังเข้าหาอวี้อีเฉินตรง ๆ
เข่าของอวี้อีเฉินอ่อนลง ถึงขั้นคุกเข่าให้เจียงหวยต่อหน้าทุกคน
สีหน้าเจียงหวยเย็นชา มองลงมาจากมุมสูง หางตาเปี่ยมด้วยความดูแคลนและเหยียดหยามอย่างโจ่งแจ้ง การยั่วยุแบบนั้นไม่ได้ทำร้ายใคร แต่ดูถูกกันได้รุนแรงที่สุด
ราวกับกำลังพูดว่า แกมันก็แค่มดปลวกตัวหนึ่ง!
มดปลวก!!!
อวี้อีเฉินหน้าแดงก่ำกำลังจะลุกขึ้น แต่จู่ ๆ เจียงหวยก็เอาเท้าเหยียบไหล่เขา
“ปัง” แรงมหาศาลทำให้เข่าของอวี้อีเฉินที่ลอยพ้นพื้นทรุดกลับลงไปคุกเข่าดังสนั่นอีกครั้ง
อวี้อีเฉินเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตางามแดงก่ำจ้องเขม็งไปที่เจียงหวย
เงามืดที่มุมปากเจียงหวยลึกลง เขาเอ่ยบทพูดประโยคถัดไป