เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ปัง ปัง ปัง” ไวน์แดงลาฟีปีแปดสอง ถูกปาแตกกระจายลงพื้นทีละขวด ๆ
เศษขวดกระเด็นกระจายเต็มพื้น ในน้ำไวน์สีม่วงแดงสะท้อนใบหน้าหนึ่งที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
ใบหน้านั้นมีเครื่องหน้าหล่อเหลาถึงสุดขีด ราวกับภาพวาดสีน้ำมันอันวิจิตรที่สีสันเข้มข้นงดงาม
ทว่าเพราะหว่างคิ้วโกรธจนเกินไป บิดเบี้ยวเหี้ยมเกรียมจนทำลายความหล่อเหลาระดับสุดขีดนั้นไปสิ้น
อวี้อีเฉินหอบหายใจหนัก ดวงตายาวเรียวรูปตาหงส์ฉายความร้ายกาจจนแดงก่ำ
เขาจ้องจี้เจิน “ทรัพยากรทูตส่งเสริมเอ็กซ์เกมส์นี้ เดิมทีมันควรเป็นของฉัน!”
ตอนนั้น อ้ายซือติดต่อคนแรกคือเขา และถูกใจภาพลักษณ์ของเขาที่สุด
แต่พอพลิกมือ ก้อนไขมันก้อนนี้กลับตกไปอยู่ในปากเจียงหวย
แบบนี้จะให้อวี้อีเฉินกล้ำกลืนได้อย่างไร?
สิ่งที่ทำให้อวี้อีเฉินอิจฉาจนตาแทบเป็นเลือดคือ องค์กรระดับนานาชาติอย่างเอ็กซ์เกมส์ มีช่องทางทรัพยากรทุกรูปแบบล้วนอยู่ระดับเลิศล้ำ