ตอนที่ 211 ฮึ เหมิงเหมิงดื่มนมไม่ต้องใช้ขวดนมหรอก!

จางหลี่เกิดแรงบันดาลใจพุ่งพล่านขึ้นมาในชั่วพริบตา

เขานั่งขัดสมาธิบนพื้น ล้วงโน้ตบุ๊กออกมา นิ้วมือสิบนิ้วพิมพ์บนแป้นจนเร็วเป็นภาพติดตา ดังกราว ๆ แก้ไขบทเรื่องขึ้นมา

เสียงเอะอะรอบตัว แดดจ้าที่อยู่เหนือหัว ไม่ได้รบกวนเขาแม้แต่น้อย

เขาเข้าไปอยู่ในเรื่องราวของบทเรื่องแล้ว ติดตามพระเอกที่เป็นร่างจำแลงของร่างเมื่อครู่ เริ่มโลดโผนผ่านชีวิตที่ขึ้นลงเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า

เจ้าก้อนแป้งน้อยเล่นจนมันส์สุดเหวี่ยง

ปลายจมูกเล็ก ๆ มีหยดเหงื่อเป็นประกาย กระจุกผมมวยน้อยนุ่ม ๆ หลุดลุ่ย แก้มแดงปลั่ง

นางเล่นจนเริ่มเหนื่อย แต่ดวงตางามรีที่พร่ามัวกลับสว่างวาบอย่างน่าประหลาด

นางโผเข้ากลิ้งเกลือกบนกระดานลองบอร์ดสีชมพูอย่างเอาแต่ใจ ยังไงก็ต้องให้พ่อพาเล่นอีกสักรอบให้ได้

ที่จะเห็นถวนจื่อร่าเริงสดใสเช่นนี้แทบไม่มี เจียงหวยยิ้มในดวงตา เขาอุ้มถวนจื่อขึ้น