กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
นั่นคือพ่อของฉันเอง พ่อชื่อเจียงหวย
เสียงหวานอ้อนแบบเด็กน้อยพูดจาแบบนั้น ความภาคภูมิใจที่ปกปิดไม่อยู่ไหลออกมาจากใบหน้าเล็ก ๆ อ่อนเยาว์นั้น
ดวงตากลมโตเป็นรูปอัลมอนด์ ในดวงตาขาวดำชัดเจนนั้นเต็มไปด้วยความเลื่อมใสอันร้อนแรงสว่างไสวราวดวงดาว
เจ้าก้อนแป้งน้อยชอบพ่อสุด ๆ ไปเลย!
พ่อเก่งที่สุดเลย!
พ่อเป็นอันดับหนึ่งของโลกทั้งใบ!
ไม่ว่าจะเป็นคนในสถานที่ถ่ายทำ หรือผู้ชมหน้าจอใหญ่ในโรงฉาย ทุกคนที่เห็นภาพนี้ต่างตะลึงจนหัวใจสั่นสะเทือน
บนทะเลเมฆอาทิตย์อัสดงสีแดงเพลิง ณ ยอดภูเขาสูง บนหน้าผาสูงชัน เงาร่างที่ใช้สองมือเกาะหินที่นูนออกมาอย่างแน่นหนานั้น สง่างามและหล่อเหลา
ไม่เคยมีใครคิดได้ว่า ต่อหน้าธรรมชาติที่มิอาจพิชิตได้ จะมีใครสักคนใช้พละกำลังของมนุษย์ปุถุชนพิชิตภูเขาสูงลูกนี้ได้