เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ร่างของชายคนนั้นสูงใหญ่เป็นพิเศษ ทั้งแขนขายาวเรียว สวมเสื้อเชิ้ตและกางเกงสีดำ หากมองใกล้ ๆ บนเนื้อผ้าของเสื้อและกางเกงยังมีลวดลายเงาลึกคล้ายเกล็ดเกราะ
เงายาวเฉียงทอดยาวออกจากใต้เท้าของเขา ปกคลุมลงบนร่างของมังกรน้อยสีชมพูตัวหนึ่ง
มังกรน้อยทั้งตัวแข็งค้าง เธอเงยหน้ามองชายคนนั้น แล้วปากน้อยก็เบ้ลงเต็มที่
ชายคนนั้นลังเล ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวอย่างลองเชิง
ใครจะรู้ว่าเจ้าก้อนแป้งน้อยกลับถอยหลังหนึ่งก้าว แล้วก็ร้องไห้โฮออกมาทันที
ท่านเทพมังกรผู้แทบไม่เคยจำแลงเป็นร่างมนุษย์: “…”
เสี่ยวเหมิงเหมิงตะโกนขาด ๆ หาย ๆ ว่า “พ่อ…พ่อไม่มีหน้าแล้ว…”
ได้ยินคำนี้ ชายคนนั้นเลิกคิ้ว เอามือลูบหน้าอย่างเก้อเขิน
บนใบหน้าของเขา แทบมองไม่เห็นเครื่องหน้าอะไรเลย!
ผมสีดำที่ยาวเล็กน้อยยุ่งเหยิงกระจัดกระจาย ปลายผมละเอียดจากขมับทอดลงมา ปิดนัยน์ตาแนวตั้งสีทองข้างหนึ่งไว้ด้วยซ้ำ ไม่ได้ลู่เรียบแนบไปกับศีรษะเลยแม้แต่น้อย