ตอนที่ 166 ว้าว เหมิงเหมิงชอบถุงเลี้ยงลูกของพ่อสุด ๆ!

เจ้าก้อนแป้งน้อยหลับตาพริ้มได้สนิทสนมสบายใจเป็นพิเศษ

เธอถูกเสียงท้องร้องกู่กู่ปลุกให้ตื่นเพราะความหิว

เจ้าก้อนแป้งน้อยขยี้ตา ทัศนวิสัยกลับมืดสนิทอีกครั้ง แต่รอบตัวนุ่มนิ่มและอบอุ่น อีกทั้งยังเต็มไปด้วยกลิ่นที่มีแต่บนตัวพ่อเท่านั้น

สิ่งนี้ทำให้ถวนจื่ออุ่นใจมาก แม้จะมองไม่เห็นอะไรเลย แต่เธอก็ไม่กลัวแม้แต่นิดเดียว

ถวนจื่อซุกอยู่ในที่ที่นุ่มที่สุด กะพริบตาอย่างเลื่อนลอย รออยู่ครู่ใหญ่จนตัวเองตื่นเต็มที่แล้ว เธอจึงค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้นอย่างสั่นเทา

เธอตะกุย “กำแพง” ที่นุ่มนิ่ม เกาะดึงและถีบปีนขึ้นไป

ในที่สุด ผมของเธอก็โผล่พ้นออกมาเห็นแสงสว่างนิดหนึ่ง

หัวน้อยของถวนจื่อดันขึ้นมา เธอก็โผล่ออกมา