ตอนที่ 152 อ๊า อ๊า อ๊า พ่อเขา เขา เขา……

ในจักรวาลมิติสูง

ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลาระดับสุดขีดลืมตาขึ้นมาทันที แววตาสีดำเข้มข้นอัดแน่นด้วยความขมขื่นและจนใจอย่างที่สุด

เขาลุกขึ้นยืน ล้วงกริชออกมา แล้วเริ่มแกะสลักไม้อีกครั้ง

รูปแกะสลักไม้ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นเจ้าก้อนแป้งน้อยอ้วนกลมที่กำลังร้องไห้

ดวงตาของเจ้าก้อนแป้งน้อยแดงก่ำ น้ำตาเอ่อเป็นลูก ๆ คลอหน่วยอย่างน่าสงสาร

ปลายจมูกก็แดงระเรื่อ น้ำมูกใสพองเป็นฟองเล็ก ๆ อยู่ที่ปลายจมูก

นางร้องไห้จนฟ้าดินสั่นสะเทือน เศร้าเสียใจสุดขีด

รูปไม้เล็ก ๆ อยู่ในมือโยวหมิง ใบหน้าของถวนจื่อสมจริงราวมีชีวิต ละเอียดประณีต

ใต้ดวงตาของโยวหมิง ความรู้สึกเข้มข้นล้นเอ่อออกมาจากหางตาที่เรียวยาว แววตาอ่อนโยนจนเกินบรรยาย

เจ้าตัวน้อยเอ๊ย ร้องไห้ได้น่าเวทนายิ่งนัก