ตอนที่ 151 เจ้าก้อนแป้งน้อยกลายเป็นเจ้าไข่น้อยฟองหนึ่งแล้ว?!

ตั้งแต่ถือกำเนิด ความพินาศก็รู้ว่าเขากับทวยเทพนั้นไม่เหมือนกัน

หากกล่าวว่าทวยเทพคือแสงสว่าง เขาก็คือเงาใต้แสงสว่าง เป็นตัวแทนของเฮยอั้น ความตาย และความพินาศ

ปัจจัยอันโหดร้ายนี้ถูกสลักเข้าไปในเจตจำนงของเขา กลายเป็นรากฐานและความหมายของการมีชีวิตอยู่

จนกระทั่งเจ้าก้อนแป้งน้อยนุ่มนิ่มหอมหวานตัวหนึ่งปรากฏขึ้น

ราวกับหิ่งห้อยที่เปราะบางตัวหนึ่ง บินเข้าไปในห้วงลึกของเขาโดยไม่ตั้งใจ ท่ามกลางไอพิษแห่งความมืดที่เต็มไปหมด กลายเป็นแสงสว่างเพียงจุดเดียว

เจ้าตัวเล็กมาแล้วก็เกาะไม่ยอมไป หยุดอยู่ที่ปลายนิ้วมือของเขา กอดนิ้วมือเขาแน่นหนึบ อ้อนเสียงหวานว่า “เหมิงเหมิงชอบพ่อที่สุดเลย” แล้วยังติดคนจนขอให้เขากอดขอให้เขาจูบ

ดังนั้น นอกเหนือจากความตายและความพินาศ เขาจึงรู้สึกถึงความงดงามที่อีกด้านของแสงสว่างเท่านั้นจึงจะมีได้เป็นครั้งแรก

และในตอนนั้นเอง พละกำลังของเผ่าพันธุ์เสื่อมทรามซึ่งมีรากฐานจากความตายและความพินาศก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเป็นครั้งแรก

ความมืดกับแสงสว่าง ความตายกับการเกิดใหม่ ความพินาศและการสร้างสรรค์

อารมณ์อันสุดโต่งทำให้เผ่าพันธุ์เสื่อมทรามที่เกิดและเติบโตในห้วงลึกอย่างเขาเริ่มโหยหาแสงสว่างและความงดงาม