ตอนที่ 149 เจ้าคุมฉันไม่ได้ และคุมลูกรักของฉันไม่ได้

“ผัวะ” เสียงแตกคมชัด

หลอดยาฉีดแก้วแตกละเอียดอยู่ใต้เท้าของความพินาศ กลายเป็นเศษเล็กเศษน้อย ของเหลววัคซีนสีชมพูสวยงามระเหยหายไปในอากาศอย่างรวดเร็ว ไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว

เท้าของความพินาศในครั้งนั้นไม่ได้เหยียบเพียงความหวังของมนุษย์ที่จะยุติวันสิ้นโลก แต่ยังเหยียบหัวใจของทุกคนแตกสลาย

วัคซีนไม่มีเหลือแล้ว

เว่ยเหล่าผู้รู้สูตรวัคซีนก็ตายแล้ว

ทุกคนยืนตัวแข็งเหมือนไม้ เหม่อลอยและชาไปทั้งตัว

ชั่วครู่หนึ่ง มีคนทนไม่ไหวคุกเข่าลงกับพื้นตรงนั้น ปิดหน้าปล่อยโฮจนเสียงขาดหาย

เสียงร้องไห้แพร่ระบาดได้รุนแรงมาก ตอนแรกคนแรกแตกสลาย ต่อมาคนที่สอง ตามด้วยคนที่สามคนที่สี่…

แม้แต่อวี้ฉือเฟิง ดวงตาก็แดงก่ำ

เขาชายตามองความพินาศแวบหนึ่ง แล้วรีบก้มหน้าลง กลัวว่าความเคียดแค้นในใจจะไหลออกมา