กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
สถานการณ์ของฐานโคลเวอร์นำโชคไม่สู้ดี
ความพินาศปลอบอยู่ครู่หนึ่ง ถวนจื่อก็สงบลง
เธอซุกอยู่ในอ้อมอกพ่อ มองฝูงซอมบี้เป็นแผ่น ๆ ข้างนอก ก็เผลอซุกตัวเข้าหาอ้อมอกความพินาศอีกหน่อย
ซอมบี้เหม็น ๆ เหมิงเหมิงไม่ชอบ!
ความพินาศลูบหัวเล็ก ๆ ของเธอ: “มีพ่ออยู่ เจ้าตัวน้อยไม่ต้องกลัวนะ”
ถวนจื่อพยักหน้า พูดเสียงอ้อน: “เหมิงเหมิงไม่กลัว”
ปากบอกไม่กลัว แต่ขนตายาวที่สั่นไม่หยุดนั้น แท้จริงแล้วใจไม่มั่นเลย
ถวนจื่อเหมือนนึกอะไรได้ เธอควักกระเป๋าเสื้อ แล้วคว้าต้นกล้าต้นไม้แห่งชีวิตออกมาทันที
เสี่ยวเหมิงเหมิง: “พ่อ ซู่ซู่หักแล้ว ตอนนี้ยังไม่สูงเท่าเหมิงเหมิงเลย น่าสงสารจัง”
ต้นกล้าน้อย: “……”