กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ปล่อยลูกรักของฉัน แล้วฉันจะให้เธอตายทั้งตัว”
ถ้อยคำที่เต็มไปด้วยปราณอำมหิต ความโหดร้ายที่ซ่อนตัวอยู่ พร้อมด้วยความปรารถนาที่กระสับกระส่ายอยากนำความพินาศมาสู่ทุกสิ่ง
แต่เพราะเสี่ยวเหมิงเหมิง พละกำลังนี้ที่มีหน้าที่แต่กำเนิดคือความพินาศและความตาย จึงฝืนกลั้นสัญชาตญาณไว้ได้อย่างยากเย็น ได้แต่กระสับกระส่ายพลิกม้วนไม่หยุด ราวกับสัตว์ร้ายที่เดินวนไปมา
เจ้าก้อนแป้งน้อย คือจุดอ่อนและเกล็ดย้อนเพียงหนึ่งเดียวของพละกำลังนี้
แตะต้องไม่ได้ แตะต้องแล้วต้องตาย
เห็นได้ชัดว่า ลุงฮ่าวล่วงละเมิดตัวตนต้องห้ามของความพินาศ
“พ่อ!” ถวนจื่อดิ้นรนอย่างรุนแรง
พ่อเลือดออกแล้ว เธอต้องไปเป่า ๆ ให้พ่อ!
ลุงฮ่าวกอดดึงถวนจื่อไว้ ฝ่ามือมีเหงื่อ หนังศีรษะชาวาบ ความรู้สึกเหมือนถูกสัตว์ร้ายล็อกเป้าในการล่าแล่นขึ้นมาถึงใจ ทำให้ทั้งตัวแข็งทื่อ
ชั่วพริบตา มโนจิตของเขาไหวเอน อยากปล่อยเจ้าก้อนแป้งน้อยไป