เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ตาย!”
เพียงชั่วพริบตา ชีหลิวอิ๋งก็รู้สึกถึงความตายที่คืบคลานมาอีกครั้ง
ดวงจิตวิญญาณถูกล็อกไว้ด้วยอานุภาพอันแข็งแกร่ง สองเท้าราวกับหยั่งรากขยับไม่ได้ ในดวงตาที่เบิกกว้างมองเห็นเพียงการโจมตีที่ใกล้เข้ามาไม่หยุด
ในที่สุดใบหน้าของชีหลิวอิ๋งก็เผยความสิ้นหวังอันซีดเผือดออกมา
ผ่านความตายแล้วกลับมามีชีวิต หลังผ่านมาสองชาติ นางจึงกลัวความตายยิ่งกว่าใคร
“อ๊า!” นางกรีดร้องออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ “อิ๋งฉู่ช่วยฉันด้วย!”
เพียงสิ้นเสียง ลมก็ผุดขึ้นกลางที่ราบ กลิ่นเหม็นคลุ้งจัดก็ปกคลุมลงมา
นั่นคือกลิ่นศพที่เน่าเปื่อยพองตัว ผสมกับกลิ่นฟอร์มาลินที่ฉุนจนแสบคัดจมูก
ทุกคนถูกกลิ่นเหม็นนี้รมจนลืมตาแทบไม่ขึ้น
ท่ามกลางสายตาที่พร่ามัว เงาร่างสูงใหญ่ที่ทั้งตัวถูกห่อหุ้มด้วยชุดคลุมดำก็ร่วงลงมาจากฟ้า