ตอนที่ 90 แฮะ ๆ พ่อทวยเทพที่แบเบาะยิ่งกว่าถวนจื่อ

เสี่ยวเหมิงเหมิงไม่เคยเห็นพ่อแบบนี้มาก่อน!

สูงเพียงนิ้วชี้ ราวกับตุ๊กตาฟิกเกอร์ตัวน้อยที่ประณีต สวมเสื้อคลุมยาวสีขาว ผมดำยาวสยายลงถึงส้นเท้า บนศีรษะสวมมงกุฎจิตหยางสีทอง เท้าเปล่าไม่ได้ใส่รองเท้า

เจ้าก้อนแป้งน้อยชอบพ่อตัวเล็กขนาดนี้ตั้งแต่แรกเห็น เธอจ้องทวยเทพไม่กระพริบ สีหน้าท่าทางเหมือนแมวน้อยจ้องปลาแห้งตัวเล็ก ๆ

ทวยเทพยืนยันว่าถวนจื่อไม่เป็นอะไร สายตาก็ทอดไปยังทิศทางที่อันมี่หายไป

สายตานั้นทะลุผ่านความว่างเปล่า แม้อันมี่จะหนีออกจากโลกกระจกไปแล้ว แต่แผ่นหลังก็ยังรู้สึกขนลุกเกรียว

เธอไม่คิดเลยสักนิด โยนไพ่ราชินีออกไปอีกสี่ใบ แล้วหนีไปยังที่ที่ไกลกว่าเดิม

เป็นดังคาด พอเธอหายวับไปได้เพียงครู่ มือเรียวสวยราวไขหยกเย็นก็ยื่นออกมาจากกำแพงกั้นมิติ