ตอนที่ 86 ทำให้ดวงตาคู่นั้นแปดเปื้อนด้วยมือตัวเอง

รอยสักโคลเวอร์นำโชคสีเขียวมรกตขนาดเท่าเล็บนิ้ว ราวกับมีชีวิต มันหลุดออกจากผิวของเจ้าก้อนแป้งน้อย แล้วไหวเอนพลิ้วไสวด้วยใบเขียวสี่ใบ

พลังเทพอันศักดิ์สิทธิ์ กลายเป็นหยดน้ำค้างใสระยิบ เกาะอยู่ที่ปลายใบอย่างสั่นเทา กดลำต้นบาง ๆ ให้โค้งลงจนแทบจะหลุด

“ติ๊ก” หยดน้ำค้างค่อย ๆ ร่วงหล่น หยดจากปลายใบ ลงสู่มือใหญ่ที่ก่อตัวจากไอพิษสีดำเดือดพล่าน

ชั่วอึดใจ มือนั้นก็แตกละเอียดราวซากปรักหักพัง ทั้งเขาวงกตดูเหมือนจะสั่นสะเทือนและพลิกคว่ำ

“อ๊า!” เสียงกรีดร้องเจ็บปวดดังกึกก้อง เสียงของเด็กหนุ่มที่เดิมก็หยาบอยู่แล้ว ยิ่งแตกพร่าฟังไม่ได้ “แกทำอะไรกับฉัน?”

เจ้าก้อนแป้งน้อยหดตัวลงเล็กน้อย ก่อนจะหันไปสนใจหญ้าแห่งโชคที่ฟื้นชีวิตตรงหน้า

ศีรษะน้อยฟูฟ่องยื่นเข้าไป เธอเอื้อมมือแตะมันอย่างอยากรู้อยากเห็น

ก้านหญ้าแห่งโชคแข็งค้างชั่วพริบตา แล้วก็ไหวเอนอีกครั้ง เอนเข้าหานิ้วมืออ้วนกลมของถวนจื่ออย่างใกล้ชิด