ตอนที่ 61 อ๊าาา เจ้าก้อนแป้งน้อยอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี!

สือเจียนย้อนกลับไปสองชั่วโมงก่อน

ในโรงแรมระดับดาวห้าแห่งหนึ่งในเมืองจักรพรรดิ

ฉินเฟิงจัดการทุกอย่างเรียบร้อย “เป่าเป่า ยังไม่เสร็จอีกหรือ”

เจ้าก้อนแป้งน้อยกอดกระถางดอกไม้ใบเล็ก นั่งคุดคู้อยู่บนโซฟา งึมงำกับต้นไม้ดอกเล็กเรียวบางต้นหนึ่งในกระถาง

นางพูดมานานแล้ว สองสามวันมานี้แม้แต่ตอนนอนก็ยังกอดกระถางดอกไม้

แต่ไม่รู้เป็นอย่างไร ดอกไม้ต้นนี้ออกดอกตูมแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมบานสักที

เจ้าก้อนแป้งน้อยขมวดหน้าเป็นก้อนซาลาเปา นางเกาหัวงง ๆ ที่กระจุกผมชี้ฟูน้อย ๆ

นางคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอียงศีรษะเอาหูเข้าไปใกล้ต้นไม้ดอกเล็ก ราวกับกำลังฟังอะไรบางอย่าง

ฉินเฟิงเดินเข้ามา “เป่าเป่า? ยังไม่ได้อีกหรือ ถ้าไม่ได้ก็ช่างเถอะ”