ตอนที่ 56 กุหลาบฝิ่น

ฉีซื่อตื่นแต่เช้า ก็เห็นผ้าปูที่นอนลายกระต่ายสีชมพูและผ้าห่มที่ตากอยู่ในลานเรือน

สไตล์หวานน่ารักแบบนี้ เห็นปุ๊บก็รู้ว่าเป็นของใช้บนเตียงของเจ้าก้อนแป้งน้อย

“เหมิงเหมิง อรุณสวัสดิ์!” ฉีซื่อวิ่งออกมา ทักทายอย่างร่าเริง

เจ้าก้อนแป้งน้อยกอดตุ๊กตากระต่าย ยืนอยู่ข้างฉินเฟิง แก้มกลมป่องสีชมพูเหมือนมะเขือเทศสุกงอม หูน้อยก็แดงก่ำไปหมด

เธอก้มหน้า ชำเลืองมองฉินเฟิงเป็นระยะ

ฉินเฟิงตากผ้าห่มต่อ สายตายังชำเลืองมองเจ้าก้อนแป้งน้อยตลอด

ฉีซื่อสงสัย “คุณอาฉิน ทำไมแต่เช้าซักของตั้งเยอะขนาดนี้?”

ฉินเฟิงตอบ “อืม เปียกน้ำ”

เขาเพิ่งพูดจบ เจ้าก้อนแป้งน้อยก็ร้อนใจขึ้นมา

เธอกอดชายเสื้อพ่อ กระทืบเท้าปั๊ก ๆ “พ่อ พ่อ พ่อ…”