เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เฉินต้าอยู่ไม่ได้ตายไม่ดี
สองสามวันนี้ เขาได้สัมผัสอย่างแท้จริงว่าอะไรคือนรกของคนเป็น
เขายังมีชีวิตอยู่ชัด ๆ เลือดยังอุ่น แต่ทุกขณะทุกเวลาก็อยากตายเดี๋ยวนั้น
ฉินเฟิงไม่รู้ว่าทำอะไรกับเขา ตั้งแต่วันนั้นมา เขาก็เหมือนเซียงเฟยในยุคโบราณ มีกลิ่นประหลาดฟุ้งออกจากตัว
กลิ่นนี้คนธรรมดาไม่ได้กลิ่น แต่กลับเป็นสิ่งล่อใจถึงตายสำหรับพิษทั้งห้า แมลง และมด
หลายปีมานี้ เขาไม่กล้าออกจากบ้าน ไม่กล้าวิ่งซัดส่าย
ได้แต่อุดอยู่ในบ้าน ปิดตายช่องประตูหน้าต่างทุกบาน ไม่เหลือช่องว่างแม้แต่เสี้ยว
ถึงอย่างนั้น ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน เขาก็ยังได้ยินเสียงแมลงและมดพิษทั้งห้านับไม่ถ้วนคลานกรูเกรียวอยู่ข้างนอก
เฉินต้าอยู่วันหนึ่งเหมือนปี เขาเคยพยายามขอความช่วยเหลือ
ทว่าโทรศัพท์ของไป๋ซูโทรไม่ติด คนอื่นในหมู่บ้านยิ่งอยู่ห่างเขา ไม่เข้าใกล้เลย