ตอนที่ 32 ไป๋ซู คนต่อไปคือเธอ

ในค่ำคืนอันมืดมิด ฉินเฟิงลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน

นัยน์ตาหงส์ดำขลับดุจน้ำหมึก พาดผ่านด้วยแววตาดุร้ายโหดเหี้ยม

เขาลงจากเตียงอย่างแผ่วเบา เมื่อยืนยันว่าถวนจื่อหลับสนิทและคงไม่ตื่นขึ้นมาง่าย ๆ จึงค่อยหยิบท่อนไม้ขนาดหนาเท่าแขนทารกเดินออกจากห้องไป

ด้านนอก เงาดำท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ กำลังค้อมเอวเดินโซซัดโซเซ

ด้านหลังของเขา มีดวงตาหมาป่าสีเขียวมรกตคู่หนึ่งจับจ้องติดตามดุจเงาตามตัว

อุ้งเท้าของนายพลมีแผ่นเนื้อหนานุ่ม เคลื่อนไหวได้อย่างเงียบเชียบไร้เสียง

มันเดินตามเงาดำนั้นไปรอบหนึ่งเต็ม ๆ โดยที่อีกฝ่ายไม่ทันรู้ตัวเลยแม้แต่น้อย

ฉินเฟิงซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ใบหน้าด้านข้างอันหล่อเหลาไร้ที่ติ ค่อย ๆ ผุดรอยยิ้มชั่วร้ายเปี่ยมเสน่ห์เย้ายวน

คนคลุ้มคลั่งตัวร้ายใหญ่ ได้หลุดพ้นจากกรงขังและปลดแอกพันธนาการแล้ว

ระบบจุดเทียนไว้อาลัยให้เฉินต้าเงียบ ๆ ไปหนึ่งแถว