ตอนที่ 3 ไป ทำพวกเขาร้องไห้ซะ!

เหมิงเหมิงอายุแค่สามขวบครึ่ง บริสุทธิ์ราวกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง

เธอรู้เพียงว่าต้องเป็นเด็กดี ทุกคนถึงจะชอบเธอ ดังนั้นเหมิงเหมิงจึงไม่เคยทำเรื่องไม่ดีเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการต่อสู้

ฟู่ฉือพูดว่า “ไปตีให้พวกมันร้องไห้!”

เฝิ่นถวนจื่อมองพ่ออย่างเหม่อ ๆ สะอึกสะอื้นเป็นห้วง ๆ พร้อมพ่นฟองน้ำมูกเล็ก ๆ ออกมา

ฟู่ฉืออยากหัวเราะ แต่ก็ยั้งไว้ได้ทัน ไม่กล้าหัวเราะเยาะต่อหน้า

เขาช่วยถวนจื่อเช็ดให้สะอาด แล้วปลอบโยนว่า “ลูกรักไม่ต้องกลัว เอาค้อนนี้ตี พ่อจะปกป้องหนูเอง”

ถวนจื่อลังเล พึมพำเบา ๆ “พ่อ การต่อสู้ไม่ดีนะ เหมิงเหมิงเป็นสุภาพสตรีน้อย ไม่ต่อสู้หรอก…”

ได้ยินเช่นนั้น ฟู่ฉือก็เปลี่ยนค้อนลมสีชมพูให้ถวนจื่ออย่างเด็ดขาด “งั้นก็ใช้ค้อนสีชมพูเคาะ ตีเด็กไม่ดีไม่นับเป็นการต่อสู้”

ตาถวนจื่อเป็นประกาย เออจริงด้วย เด็กไม่ดีไม่เชื่อฟัง เหมิงเหมิงตีให้พวกมันร้องไห้ก็คือสอนให้พวกมันเป็นเด็กดีน่ะ

ดังนั้น เจ้าก้อนแป้งน้อยจึงยกค้อนลมสีชมพูที่ใหญ่กว่าตัวเองขึ้น ก้าวขาสั้น ๆ โซซัดโซเซพุ่งตรงไปยังฝาแฝดชายหญิง