เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถึงยังไงข้าก็เป็นน้องเขยของเจ้า ส่วนเจ้าก็เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของข้า
“เจ้าอย่าคิดว่าตัวเองมีความสามารถนักเลย ไม่อย่างนั้นจุดจบของเจ้าก็คงไม่ต่างจากเขา” ตอนนี้หนานซ่างจิ่นอยู่ในสภาพที่ไม่สนใจแม้แต่ความผูกพันกับใครทั้งนั้น
หลินเสวียนฟันกระบี่ออกไป “ตอนนั้นข้าน่าจะเอากระสอบคลุมหัวเจ้าแล้วทุบให้ตายเสียตั้งแต่แรก!”
เรื่องที่นางเสียใจที่สุดคือไม่น่ามาที่นี่เลย
เพราะเรื่องตามหากระบี่พัง ๆ นั่นแท้ ๆ ถึงได้ทำให้สถานการณ์กลายเป็นแบบนี้
“เจ้าอยากแก้แค้นหรือ?”
“ก็ต้องดูก่อนว่าเจ้ามีปัญญาหรือเปล่า” หนานซ่างจิ่นสะบัดแขนเสื้ออย่างหยิ่งผยอง ก่อนเดินจากไป ทิ้งให้หลินเสวียนยืนอยู่เพียงลำพังอย่างหมดอาลัยตายอยาก
ทันใดนั้นนางก็เกลียดตัวเองที่ไร้ความสามารถเหลือเกิน
แต่ตอนนี้จะพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว อาชวนไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว