กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาจารย์ ท่านแอบไปยืดตัวสูงขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่?
“...” หลินเสวียนอยากจะก่นด่าในใจเป็นหมื่นล้านคำ
“ศิษย์รัก เจ้าก็นอนพักต่ออีกสักหน่อยเถอะ” หนิงซื่อกดตัวนางลงบนเตียงโดยไม่สนคราบเลือดที่ติดอยู่บนร่างกาย ก่อนจะรีบเดินออกไปข้างนอกอย่างเร่งรีบ
หลินเสวียนหน้าบิดเบี้ยว นี่ดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกหลังจากทะลุเข้ามาในนิยายที่นางต้องมาเจอวันนั้นของเดือน
ทรมานชะมัด
ไม่นานนัก หนิงซื่อก็ยกกะละมังเข้ามา ในชุดที่เปลี่ยนเป็นชุดสะอาดสะอ้านแล้ว เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนจะนำผ้าไปชุบน้ำแล้วบิดหมาด เดินเข้ามาหานาง
หลินเสวียนสะดุ้งโหยง สัญชาตญาณทำให้นางคว้าผ้าห่มแล้วถอยกรูดไปด้านหลัง สายตาเต็มไปด้วยความระแวง “อาจารย์ ท่านจะทำอะไร?”