กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชาตินี้ข้าคงหนีไม่พ้นเงื้อมมือเจ้าแล้ว
“ไม่ได้” แม้สถานการณ์ตอนนี้จะดูไม่สู้ดีนัก แต่หนิงซื่อยังมีสติอยู่ เขารู้ดีว่าสิ่งใดควรทำและไม่ควรทำ
ศิษย์รักยังเด็กอยู่และยังเติบโตไม่เต็มที่ จะกระทำการโดยพลการไม่ได้
แต่เขาก็ไม่อยากปล่อยนางไปเช่นกัน
“ศิษย์รัก เจ้าแค่ทำตัวให้นิ่งก็พอ ให้เป็นหน้าที่อาจารย์จัดการเอง”
หลินเสวียนกลับไม่เชื่อคำพูดนั้น ร่างกายนางขยับเขยื้อนอย่างอึดอัดไปมาสองครั้ง
หนิงซื่อแทบคลั่ง
ฉวยโอกาสจังหวะนี้ หลินเสวียนยิ้มที่มุมปากแล้วโถมตัวกดเขาลงกับพื้น พลางลูบหน้าอกเขา “อาจารย์คะ ท่านอยากได้ฉันเหรอ?”
หนิงซื่อไม่ได้ตระหนักถึงความผิดปกติในท่าทางที่เปลี่ยนไปของนาง