กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้ากำลังขู่ข้าอยู่หรือ?
“เจ้าเป็นโรคอะไรหรือเปล่า?”
พูดจาพ่นแต่เรื่องลามก คนก็เหมือนชื่อ นิสัยเหมือนคนปัญญาอ่อนไม่มีผิด
“โรคอะไรอย่างนั้นรึ?” แววตาของหรงอวี่ดูลึกล้ำ คำพูดแฝงนัยบางอย่าง “คราวก่อนที่ถูกยาของเจ้าพิชิตไป โรคอะไรก็หายเกลี้ยงแล้วล่ะ”
“……” ตาผู้ชายอัปลักษณ์นี่ผูกใจเจ็บเสียแล้ว
ยานั่นก็เกือบๆ จะเป็นยาปลุกกำหนัด คนที่โดนเข้าไปขาแข้งจะอ่อนแรง ไม่ว่าผู้บำเพ็ญจะเก่งกาจแค่ไหน ก็ต้องยอมให้คนอื่นจัดการตามใจชอบ
แถมยังมีผลข้างเคียงที่พูดออกไปไม่ได้อีก
หรงอวี่จ้องมองนางไม่กะพริบตา “คิดว่าปลอมตัวมาแบบนี้แล้วข้าจะจำเจ้าไม่ได้หรือ? ต่อให้เจ้ากลายเป็นเถ้าถ่าน ข้าก็จำเจ้าได้”
ช่วงไม่กี่วันนั้นผ่านไปอย่างไร ไม่มีใครรู้