กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เรียกข้าว่านิโคลัสเสวียน
อวี๋จือชูกลับไปรับศิษย์ที่หน้าประตูสำนักศึกษาอีกครั้ง
หลินเสวียนกับเซิ่งเซี่ยนก็ตามเขาไปด้วย เพราะไม่มีคนนำทาง แถมยังไม่คุ้นที่คุ้นทาง ถ้าเดินสุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไปก็กลัวจะโดนไล่ออกมา
อีกอย่าง เขารับปากไว้ว่า “ถ้าพวกเจ้าช่วยข้ารับคนได้ครบ 10 คน การสอบคัดเลือกหลังจากนี้ ข้าให้พวกเจ้าเดินประตูหลังได้”
“สอบคัดเลือกยากหรือ?” หลินเสวียนไม่ได้จำเป็นต้องใช้เส้นสายอะไร
นางแค่เห็นเขาอยู่คนเดียวแล้วสงสาร
เลยอยากช่วยแบ่งเบาภาระให้เขา แบบนี้พวกเขาก็จะมีคนรู้จักในสำนักศึกษาเพิ่มอีกคน มีคนคอยช่วยอีกแรง อะไร ๆ ก็คงง่ายขึ้นเยอะ
“ยาก ยากมาก เมื่อก่อนเคยมีคนสอบไม่ผ่าน แล้วนั่งร้องไห้อยู่หน้าประตูสำนักศึกษาถึง 3 วัน 3 คืน” เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจัง