กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หน้ามีหลุมฝีดาษคู่กับคนซื่อบื้อ พวกเจ้าช่างเหมาะสมกันจริง ๆ
นางละเลงโคลนไปทั่วตัวไม่มีที่ไหนสะอาดเลยสักนิด หลินเสวียนมองดูคนที่เสื้อผ้าสะอาดหมดจด “แล้วท่านล่ะ?”
เซิ่งเซี่ยนนึกว่านางเป็นห่วงตน จึงกระโดดขึ้นไปซ่อนตัวบนต้นไม้
“ไม่ต้องสนข้า ข้าซ่อนอยู่บนต้นไม้ก็พอแล้ว”
หลินเสวียน: “……” สรุปคือเขาตั้งใจละเลงโคลนใส่ข้าสินะ?
เดี๋ยวก็หน้ามีหลุมฝีดาษ เดี๋ยวก็ตัวเปื้อนโคลน ข้าไปก่อเรื่องอะไรไว้กันแน่เนี่ย?
“อย่าเช็ดออกนะ รีบนั่งบนก้อนหินตรงนั้นเร็ว” เขาชี้ไปที่ก้อนหินไม่ไกล ตอนแรกเขาตั้งใจจะให้นางไปนั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้น
แต่พอคิดดูอีกที นางตอนร้องไห้น่าเกลียดเกินไป
ขืนทำคนอื่นตกใจหนีไป แผนของเขาก็ล่มพอดี
“จะทำอะไร?”