กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้หญิงจะจัดการยังไงก็แล้วแต่พวกเจ้า แต่ผู้ชายห้ามแตะ
ดึกสงัด
หลินเสวียนไม่มีอะไรทำ เดินเที่ยวจนคุ้นเคยกับที่นี่ไปหมดแล้ว
พอแอบฟังพวกองครักษ์คุยกันจนรู้ว่าเซิ่งเซี่ยนถูกพาตัวไปที่ไหน นางก็ตั้งใจเดินอ้อมเสียไกล ก่อนจะไปช่วยเขาที่กำลังลำบาก
เพราะกลัวจะไปรบกวนช่วงเวลาดี ๆ ของพวกเขา
หลินเสวียนมองประตูที่ปิดสนิทแล้วเผลอยิ้ม กำลังจะเคาะประตู เซิ่งเซี่ยนก็พรวดพราดออกมาในสภาพอาภรณ์หลุดลุ่ย
เกือบจะชนหลินเสวียนเข้าแล้ว
หลินเสวียนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เลยรั้งเขาไว้ “เจ้าเป็นอะไรไป?”
เซิ่งเซี่ยนทำหน้าหวาดผวา
“ไอ้โรคจิตนั่นลูบทั้งขา ทั้งก้นข้าเลย!”