กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มิน่าถึงดูคุ้นหน้า ที่แท้ก็เป็นลูกสาวคนรู้จักนี่เอง
“อาอวี้อะไรของเจ้า?” หลินเสวียนเผลอถอยหลังไปก้าวหนึ่ง
สีหน้านางยังนิ่งสนิท แต่ในใจกลับสับสนไปหมด “ข้าไม่ได้ชื่ออาอวี้ เจ้าเรียกผิดคนหรือเปล่า?”
คนที่ชื่ออาอวี้เป็นใครกันแน่
เป็นคนที่นางรู้จักหรือแค่บังเอิญชื่อเหมือนกัน?
“เจ้าชื่ออะไร?” ชายคนนั้นเหม่อลอยไปชั่วขณะ แววตาว่างเปล่าไร้ชีวิต น้ำเสียงสะอื้นตื้นตัน
ใช่แล้ว นางไม่ใช่อาอวี้
อาอวี้ของเขาคงไม่มีวันให้อภัยเขาไปจนตาย
เห็นเขาหมดอาลัยตายอยาก หลินเสวียนก็อดครุ่นคิดไม่ได้ ยิ่งอยากรู้ว่าอาอวี้คนนั้นเป็นใคร “ข้าชื่อหลินเสวียน ไม่ใช่อาอวี้อะไรทั้งนั้น”
“แซ่หลินสินะ”