กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกตาแก่จอมยุ่งอย่างพวกคุณจะปรึกษาอะไรกันได้?
ที่พักของมู่จื่อเฉิน
บนพื้นมีแต่กระดาษขยำเป็นก้อนทิ้งเกลื่อนจนแทบไม่มีที่ให้เหยียบ เจียงเหนียนเคาะโต๊ะ “ยังวาดอยู่อีกเหรอ มีเรื่องจะบอก”
“มีอะไรก็รีบพูด จะผายลมก็รีบผายออกมา” มู่จื่อเฉินกำลังจดจ่อกับการวาดภาพ ต่อให้เขามาถึงก็ไม่เงยหน้ามองสักนิด
ช่วงนี้เขาทึ้งผมจนหัวแทบล้านแล้ว
เมื่อกี้อุตส่าห์คิดอะไรออกนิดหน่อย หมอนี่ก็ดันมากวนอีก
เจียงเหนียนนั่งลงฝั่งตรงข้ามแล้วพูดเข้าเรื่องทันที “ปลาที่นายเลี้ยงไว้ไม่เหลือสักตัวแล้วนะ เห็นคนของฉันผอมไปหน่อย เลยจับไปให้เธอกินบำรุงร่างกาย”
“อืม” มู่จื่อเฉินตอบส่ง ๆ
เจียงเหนียนยังไม่รีบไป เขาพับนิ้วนับ “1... 2...”