กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มีดทำครัวแทบจ่อคอข้าอยู่แล้ว
“ข้าดูเหมือนคนแบบนั้นหรือไง?” หลินเสวียนหน้าขรึม ทำเป็นโกรธแล้วหันหลังเดินหนีทันที นี่เขาไม่เชื่อใจนางขนาดนั้นเลยหรือ?
ที่จริงนางยังคิดจะโยนความผิดให้เขาอยู่เลย
ในเมื่อเขาไม่หลงกล ก็คงต้องไปเล่นงานคนอื่นแทน
“เดี๋ยวก่อน” เจียงเหนียนเรียกนางไว้ ก่อนคว้าเสื้อคลุมตัวหนึ่งมาสวมแล้วเดินออกมา “ถึงจะเป็นงานเลี้ยงหงเหมิน ข้าก็ยอม”
นางอุตส่าห์เลิกหลบหน้าเขา แถมยังตั้งใจมาชวนไปกินข้าวด้วย
ทำเอาเขาได้ดีใจเสียที
“งั้นข้าไปเรียกคนอื่นก่อน เจ้าจะไปด้วยหรือ...”
“ไปด้วยกัน”
“ท่านประมุข ข้าก็ไปด้วย!” หยางเจวี้ยนไม่รู้จักดูจังหวะเอาเสียเลย เดินตามหลังทั้งคู่ต้อย ๆ ราวกับลูกติดแม่