เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ระดับการบำเพ็ญเจ้าสูงขนาดนั้น แล้วทำไมไม่เหินสู่สวรรค์ล่ะ?
แดนมาร
หยางเจวี้ยนรีบร้อนเข้ามารายงาน ระหว่างทางเพราะเดินเร็วเกินไปจนเกือบสะดุดธรณีประตูล้มหน้าคะมำ “นายท่าน แย่แล้วขอรับ!”
เจียงเหนียนที่กำลังวางหมากชะงักมือ ขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ “มีเรื่องอะไรกันถึงได้ลนลานขนาดนี้?” อุตส่าห์คิดไว้ว่าจะเดินหมากตรงไหนดี กลับต้องมาคิดใหม่อีกแล้ว
หวังว่าจะเป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ นะ!
อวี๋รั่วจือที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ช่วยเติมเชื้อไฟทันที “นายท่าน เขาทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่แบบนี้ เสียภาพลักษณ์หมด ลากออกไปซ้อมสักยกให้จำขึ้นใจเลยขอรับ”
หยางเจวี้ยนสูดหายใจเข้าลึก ๆ ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์มาทะเลาะด้วย
เขาทนไม่ไหวจนเดินเข้าไปหยิบหมากของนายท่านออกมา สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล “วันนี้ข้าออกไปเดินเล่นรอบหนึ่ง แล้วพบว่านายน้อยเริ่มเคลื่อนไหวแล้วขอรับ”