กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าไปหอชุนเฟิงแล้วมันขัดตาเจ้าหรือ?
“ไม่รู้จักอายอะไรกัน พูดไม่เป็นก็หุบปากไป”
หลินเสวียนหันกลับไปด้วยความโมโห ก็เห็นชายแปลกหน้า 2 คนยืนอยู่ ท่าทางวางอำนาจบาตรใหญ่ของพวกเขาดูสะดุดตาเป็นพิเศษตรงหน้าหอชุนเฟิง
“บังอาจ!” ชายคนหนึ่งขมวดคิ้ว สายตาคมกริบ
ฟังจากเสียงแล้ว เขาก็คือคนที่พูดเมื่อครู่
หลินเสวียนยกมุมปากนิด ๆ พยายามข่มความโกรธในใจ “นี่ท่านลุง ข้าไปหอชุนเฟิงแล้วมันขัดตาเจ้าหรือ?”
ตัวร้ายส่วนใหญ่มักตายเพราะพูดมาก แต่เขาคงตายไม่ดีเพราะชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน
คนเรานี่พออิ่มแล้วว่างนักก็มักจะหาเรื่อง
“เจ้าเรียกข้าว่าอะไร?” ชายคนนั้นปล่อยแรงกดดันแห่งพลังออกมา อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบ คนที่เดินผ่านต่างรีบหลบ กลัวจะโดนลูกหลง