กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใสสะอาดอะไรกัน ข้านี่น้ำป่าไหลหลากชัด ๆ
พอเกิดเรื่องเอะอะจนคนรู้กันไปทั่วว่ามีขโมยกางเกงใน หลินเสวียนก็รีบกลับไป กลัวว่าโม่เป่ยเสวียนจะหานางไม่เจอ
ห้องพักของพวกเขาอยู่เรียงกัน ซ่งจวินเยี่ยนก็พักอยู่ห้องข้าง ๆ ไม่รู้เขานึกครึ้มอะไรถึงเปิดหน้าต่างกลางดึก
“โอ๊ย!”
นางเดินผ่านตรงนั้นพอดี เลยได้แต่ร้องลั่นก่อนจะโดนบานหน้าต่างฟาดล้มลงกับพื้น
ซ่งจวินเยี่ยนชะงักไปครู่ แล้วชะโงกหน้าออกมาดู “เจ้ามาหลบอยู่ข้างหน้าต่างทำไม?”
ในห้องอับนิดหน่อย เขาเลยคิดจะเปิดรับลม พอได้ยินคนข้างนอกตะโกนว่ามีขโมยกางเกงใน ก็เลยว่าจะเปิดหน้าต่างก่อนแล้วค่อยออกไป
ไม่นึกว่านางจะอยู่หลังบานหน้าต่างพอดี
“ข้า...” หลินเสวียนแทบจะร้องไห้