กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลูกพี่ข้าสั่งไว้ว่า ห้ามเจ้ากับหมาเข้า
หลังจากที่นางหลุดปากถามเรื่องปรนนิบัติยามค่ำคืน หนิงซื่อก็สั่งลงโทษให้นางไปคัดกฎสำนักทันที
แบบว่าต้องไปเดี๋ยวนี้เดี๋ยวนี้เลย
ชีวิตมันไม่ง่ายเลย นางนั่งคัดกฎสำนักไปพลางถอนหายใจไป “ทำไมต้องเป็นกฎของแดนมนุษย์อีกแล้ว ขอแค่ไม่ใช่ไอ้จักรพรรดิอาจารย์หน้าตายคนนั้นก็พอ”
ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับคนที่เจอในพงไพร นางก็ไม่อยากจะไปเจอไอ้จักรพรรดิอาจารย์นั่นหรอก
พอนึกถึงเขา หลินเสวียนก็นึกถึงวันที่แสนรันทดในแดนมนุษย์ขึ้นมาทันที ทั้งต้องคอยหลบ ๆ ซ่อน ๆ ในฐานะผู้ต้องหาแถมยังโดนคนปาเศษผักใส่หน้าอีก
ช่างเป็นชีวิตที่มืดมนเสียจริง
“เจ้าจะถอนหายใจอะไรนักหนา?” ซ่งจื่อชิงวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาหา