เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฐานะของเขานั้นสุดยอดระดับเทพ เทพที่ว่านี่คือคนบ้าน่ะ
“ศิษย์รัก เจ้าแน่ใจนะว่าดื่มได้?” นี่เป็นครั้งที่ 3 แล้วที่หนิงซื่อถาม
เขามองยาในถ้วยบนโต๊ะอยู่นาน มันมีสีดำสนิทแถมยังมีไอสีดำปนออกมากับไอร้อน น่ากลัวยิ่งกว่าเมนูอาหารพิสดารเสียอีก
หลินเสวียนชูนิ้วขึ้นมาแล้วส่ายไปมา: “ไม่ได้ค่ะ”
หนิงซื่อพยายามเกลี้ยกล่อมนางโดยลากเฟิ่งหมิงเข้ามาเกี่ยวด้วย นึกถึงตอนที่ศิษย์รองป่วยแต่ไม่มีใครดูแล เลยแสร้งทำหน้าเจ็บจี๊ดในใจผสมกับความจนใจ
พร้อมกับเสนอแผนการให้นาง
“อาจารย์สุขภาพยังดีไม่มีปัญหาอะไร เอาไปให้ศิษย์พี่ของเจ้าดื่มดีไหม? โดยเฉพาะศิษย์พี่รองของเจ้า เขากำลังบาดเจ็บอยู่นะ”
พอได้ยินว่าเฟิ่งหมิงบาดเจ็บ หลินเสวียนก็จมลงสู่ห้วงความจำ ตอนรับมือกับค้างคาวขนาดยักษ์ดูเหมือนเขาจะเจ็บตัวอยู่นิดหน่อยจริงๆ