กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คู่รักเก่าของเจ้าอยู่ในมือข้า ถ้าแน่จริงก็ลองไม่ตามมาสิ?
การยั่วยุนี้ทำให้หลินเสวียนยิ่งเจ็บใจยิ่งฮึดสู้
เธอกระโดดลงไปในทะเลสาบแล้วคว้าหางอันใหญ่โตของมันไว้ “กล้ามายั่วยุข้าเหรอ ข้าจะกัดหางเจ้าให้ขาด ให้มันรู้กันไป!”
เห็นได้ชัดเลยว่าเธอเป็นคนจำไม่ค่อยดี
คราวนี้แม้แต่ฟันหน้าที่เหลืออยู่ครบก็กระเด็นหลุดออกไปอีก
หลินเสวียนใช้ลิ้นดุน ๆ ช่องฟันที่ว่างเปล่าแล้วน้ำตาร่วงเผาะลงมาตรงนั้นเลย เธอรีบเข้าไปกอดขาหนิงซื่อแล้วร้องไห้โฮ “อาจารย์ ข้าไม่สมบูรณ์แล้ว”
ต่อไปเธอจะกัดน่องไก่ไม่ไหวแล้ว แถมยังดูน่าเกลียดเหมือนเสิ่นฉางอัน วัน ๆ ต้องคอยยิงฟันโชว์ช่องว่างที่แหว่งวิ่นไปมา
แถมลมยังรั่วผ่านฟันที่หายไปอย่างแรง!
หนิงซื่อไม่รู้จะปลอบอย่างไร จึงได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ