กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แล้วเจ้ามาลูบต้นขาข้าทำไม?
“...” หลินเสวียนคายเนื้อไก่ในปากออกมา ทำอะไรไม่ถูก
เจ้านี่ไม่ใช่ไก่ แต่เป็นหงส์งั้นหรือ?
นางพูดอ้อมแอ้ม “เจ้าแน่ใจนะว่านี่เป็นหงส์ ไม่ใช่ไก่กลายพันธุ์?”
เส้าหยางจนใจ เขารวบขนที่อยู่บนพื้นห่อเข้าด้วยกัน แล้วโยนออกไปนอกกำแพงต่อหน้านาง “ไม่มีหลักฐาน อาจารย์ก็ทำอะไรไม่ได้หรอก”
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย
โชคดีที่ยังเหลืออีกตัว หายไปตัวเดียวคงไม่เป็นไร
นางยื่นปีกให้เขาอีกข้าง
“เจ้าเอาไปครึ่งหนึ่งไหม? ไม่งั้นข้ารู้สึกผิด”
“...”