กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าคงไม่ได้คิดว่าตัวเองกำลังประจบเอาใจพระเอกอยู่หรอกนะ?
“อาจารย์ของเจ้าอายุสั้นจะตายไป มาฝากตัวเป็นศิษย์อาจารย์ข้าไม่ดีกว่าหรือไง?”
“อาจารย์ข้าน่ะ อายุยืนยาวกว่าขาของเขาเสียอีก!”
“ตอนแรกข้าแค่เห็นว่าเขารวย ดวงแข็ง แถมยังบ้ากาม เลยยอมฝากตัวเป็นศิษย์ พอมาคิดตอนนี้แล้ว ข้าตัดสินใจฉลาดเกินเหตุไปหน่อย”
กู้หยุนถิงบ่นพึมพำมาตลอดทาง
หลินเสวียนเลิกคิ้ว “บ้ากามแค่ไหนเชียว บ้ากามกว่าเจ้าอีกหรือไง?”
“นั่นมันใส่ร้ายกันชัด ๆ!”
เขาจะไปบ้ากามได้ยังไง อย่างมากก็แค่ความต้องการทางธรรมชาติเท่านั้นเอง
พอเดินพ้นเขตสำนัก หลินเสวียนก็หยุดเดินแล้วโยนกระบี่ใส่เขา “เจ้าเหาะกระบี่ไปเถอะ อย่ามาหวังพึ่งข้า ยังไงข้าก็ทำไม่เป็น”
ระดับขั้นแก่นทองคำของนางก็มาจากการกินยาอัดเข้าไปทั้งนั้น