กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นั่นมันเป็นเพราะเจ้าทำท่าผิดแน่ ๆ
“ไหวไหมเนี่ย? ดูดีแต่ใช้งานไม่ได้เลยนะ”
เสิ่นฉางอันนอนคว่ำแน่นิ่งอยู่บนพื้นในท่าทางประหลาด ๆ
หลินเสวียนหยิบกระบี่ขึ้นมา แล้วใช้มันจิ้มแขนเขาเบา ๆ “ไม่ลองเปลี่ยนท่าดูล่ะ? ข้าว่าน่าจะเป็นเพราะเจ้าทำท่าผิดแน่ ๆ”
คนที่อยู่ขั้นแก่นทองคำกลับเหาะกระบี่ไม่เป็น
เรื่องแบบนี้ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อนเลย
หลังจากนอนคว่ำอยู่นาน ในที่สุดเสิ่นฉางอันก็พยุงตัวลุกขึ้นมา ทั่วร่างเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นไม่ยอมแพ้ “เอาใหม่! ข้าไม่เชื่อหรอกว่าจะทำไม่ได้!”
ช่างเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นจริง ๆ
แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยสักนิด
เห็นเขาโยนกระบี่ขึ้นไปกลางอากาศ ท่ามกลางหิมะที่ปลิวปนมากับลม