เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เหยา เย่หลีก็ส่ายหน้าพลางหัวเราะเบา ๆ “จะมีเรื่องไม่ดีอันใดเกิดขึ้นได้เล่า ข้าว่าเจ้านั่นแหละที่ยังไม่เคยเดินทางไกล ไม่เคยก้าวออกจากตระกูลเย่ พอตอนนี้กำลังจะต้องออกจากตระกูลเย่เพื่อมุ่งหน้าไปศึกษาต่อที่เมืองจักรพรรดิ ในใจก็เลยรู้สึกไม่สงบเท่านั้นเอง”
สิ้นเสียงของเย่หลี สีหน้าของเย่เหยาก็พลันแปรเปลี่ยนไปในฉับพลัน นางเห็นเงาดำสายหนึ่งพุ่งทะยานออกมาอย่างกะทันหัน กระบี่ยาวอันเย็นเยียบแทงลอบสังหารตรงเข้าใส่แผ่นหลังของเย่หลี ร่างนั้นเบาดุจนกนางแอ่น ฝีเท้าเหยียบย่างไร้ร่องรอย
เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายครอบครองวิชาตัวเบาที่ล้ำเลิศอย่างยิ่งยวด
“ศิษย์พี่หญิงเย่หลี ระวัง!”
เย่เหยาอุทานออกมาด้วยความตกใจในทันที นางไม่ทันได้คิดอะไรมาก รีบผลักเย่หลีออกไปโดยไม่ลังเล ก่อนจะชักกระบี่ออกมาต้านรับ