ตอนที่ 232 สู้มือเปล่ากับหมูป่า

ตอนที่ 232 สู้มือเปล่ากับหมูป่า

เนื่องจากตอนนี้ลู่ฝานเท้าเปล่า ไม่มีเครื่องป้องกันใด ๆ เลย ดังนั้นในระหว่างที่ไถลตัวลงมา เขาสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนถึงความรู้สึกแสบร้อนที่ส่งมาจากฝ่าเท้าเป็นระยะ

ความรู้สึกนั้นเหมือนกับถูกไฟลน ทำให้ฝ่าเท้าของเขาทั้งเจ็บทั้งคัน ทรมานเอามาก ๆ

ไม่เพียงแค่นั้น เนื่องจากความเร็วในการไถลลงมาของลู่ฝานเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ สองมือของเขาก็เริ่มร้อนผ่าวจากการเสียดสีกับลำต้นไม้อย่างรวดเร็ว

ความรู้สึกนี้ทำให้สองมือของลู่ฝานสั่นเทาเล็กน้อย เขาจำต้องจับลำต้นไม้ให้แน่นขึ้นอีก เพื่อไม่ให้ตัวเองเสียการทรงตัวจนตกลงไป

หลังจากอดทนอย่างยากลำบากมาพักหนึ่ง ในที่สุดลู่ฝานก็รูดตัวลงมาถึงใต้ต้นไม้ได้สำเร็จ