ตอนที่ 39 คุณป้าหลี่ผู้โดดเดี่ยวในถ้ำ

ตอนที่ 39 คุณป้าหลี่ผู้โดดเดี่ยวในถ้ำ

“นี่น่าจะเป็นทางออกแล้วล่ะ” ลู่ฝานเอ่ยขึ้น

หลินเสวี่ยเอ๋อร์พยักหน้า “งั้นพวกเรารีบขึ้นไปกันเถอะ”

ลู่ฝานเหยียบขึ้นบันไดขั้นแรกอย่างระมัดระวัง ตะไคร่น้ำใต้ฝ่าเท้าส่งเสียงดังกรอบแกรบเบา ๆ

เขาหันไปเตือนหลินเสวี่ยเอ๋อร์ “พี่เสวี่ยเอ๋อร์ ระวังหน่อยนะ บันไดนี้ค่อนข้างลื่น” หลินเสวี่ยเอ๋อร์พยักหน้า แล้วเดินตามเขาไปติด ๆ

ทั้งสองเดินขึ้นบันไดหินอย่างระมัดระวัง เริ่มปีนขึ้นไป

เมื่อปีนไปได้ครึ่งทาง จู่ ๆ ลมภูเขาก็พัดมาอย่างแรง ทำให้ทั้งสองคนเซไปเล็กน้อย

หลินเสวี่ยเอ๋อร์ตกใจจนร้องออกมาเบา ๆ เอื้อมมือไปจับชายเสื้อของลู่ฝานไว้ตามสัญชาตญาณ

หลังจากลู่ฝานทรงตัวได้ ก็เอ่ยปลอบว่า “อย่ากลัวไปเลย จับฉันไว้ให้แน่นก็พอ”