ตอนที่ 14 คราวนี้คงจะว่านอนสอนง่ายแล้วสินะ

ตอนที่ 14 คราวนี้คงจะว่านอนสอนง่ายแล้วสินะ

แต่สิ่งที่กลุ่มของพี่หลงคาดไม่ถึงก็คือ มะพร้าวบนต้นถูกลู่ฝานสอยไปจนหมดเกลี้ยงแล้ว เหลือเพียงผลมะพร้าวอ่อนที่ยังไม่สุกดีเพียงไม่กี่ลูกเท่านั้น

ด้วยความกระหายน้ำจนทนไม่ไหว พวกเขาก็ไม่สนอันตรายจากมะพร้าวดิบอีกต่อไป เด็ดลงมาแล้วก็ดูดกินอย่างบ้าคลั่งราวกับหมาบ้ากำลังสวาปามอาหาร

โดยไม่สนใจความเป็นตายของหลินเสวี่ยเอ๋อร์และคนอื่น ๆ อีกสามคนที่อยู่ด้านหลังเลยแม้แต่น้อย

“เหลือให้พวกเราสักอึกได้ไหม!” หลินเสวี่ยเอ๋อร์ที่อยู่ข้างหลังอ้อนวอน ริมฝีปากที่แห้งผากของเธอราวกับก้นแม่น้ำที่เหือดแห้ง แตกเป็นรอยร้าวสีแดง

อย่างที่เขาว่ากันว่า...พอกินอิ่มอยู่สบายก็คิดเรื่องกาม พี่หลงที่ได้รับน้ำจืดมาเติมเต็มชั่วคราวแล้ว หันกลับไปมองหลินเสวี่ยเอ๋อร์ที่กำลังทำหน้าตาคาดหวัง